อาคารเรียนรวม 2 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์ลำปาง — ระบบป้ายที่วัดแล้วว่าลดการเดินหลงได้ 48% ยังทำงานอยู่หรือไม่ เมื่อร่างกายที่อ่านมันเปลี่ยนไป
ยังไม่มีข้อมูล
| ผู้เดิน | ระยะ | จำนวนรอบ | เลี้ยวผิดเฉลี่ย | เวลาตัดสินใจ (มัธยฐาน) | อัตราถึงจุดหมาย |
|---|
วางป้ายที่จุดตัดทางเดิน แกนบันได และรอยต่อระหว่างชั้น ใส่รหัสสีประจำชั้น แยกแกนบันไดให้ต่างกัน และกำหนดขนาดตัวอักษรตามระยะมอง โดยไม่แตะโครงสร้างอาคาร ผลจากผู้ใช้ 40 คน: เดินหลงลดลง 48% เวลาเดินลดลง 34% เวลาลังเลลดลง 45% ทุกค่า p < .001
กฎ 1 ตัดสีดำออก ให้กรมท่าเป็นสีเข้มเดียว — กรมท่า #323D53 กับดำ #231F1E ต่างกัน 1.50:1 คนสายตาเลือนรางแยกไม่ออก · กฎ 2 เหลืองกับขาวห้ามชิดกัน ต้องมีเส้นกรมท่าหนา 4 มม. คั่น — คู่นี้ต่างกัน 1.40:1 · เพิ่มป้ายชุดที่สองที่ระดับ 1,100 มม. และรูปสัญลักษณ์ทุกจุด
แบบที่ติดตั้งจริงจัดช่องไฟติดลบ ทำให้ก้านตัวอักษรที่อยู่ติดกันเกยเป็นรูปเดียว — BUILDING อ่านเป็น BWDING · FLOOR 2 อ่านเป็น FWOR 2 · TOILET แยกเป็น TO ILET ความเสียหายเกิดที่ตัวอักษรเอง ไม่ใช่ที่สี ขนาด หรือตำแหน่ง จึงรอดผ่านระยะที่ 2 มาได้ทั้งหมด เกณฑ์ตรวจ: ช่องไฟระหว่างก้านตัวอักษรที่อยู่ติดกัน ต้องกว้างไม่น้อยกว่าความหนาเส้นของตัวอักษรนั้น วัดจากไฟล์อาร์ตเวิร์กจริงก่อนส่งผลิตทุกครั้ง
ระยะที่ 2 แก้เรื่อง ป้ายอยู่ตรงไหน และใหญ่พอไหม ซึ่งได้ผลชัดเจนกับผู้ใช้ทั่วไป แต่ไม่ได้แตะเรื่อง ป้ายอ่านได้ไหม ถ้าสายตาไม่เหมือนกัน — ตั้งสวิตช์ไว้ที่ หลังปรับ แล้วสลับสภาพการมองเห็นดู ค่าขอบเหลือง–ขาวยังคงเป็น 1.40:1 เท่าเดิม และช่องไฟตัวอักษรยังติดลบเท่าเดิม การปรับปรุงที่ได้ผล 48% ไม่ได้ทำให้สองชั้นนี้ดีขึ้นแม้แต่นิดเดียว — ทั้งสามกฎในระยะที่ 3 ทำงานกับสิ่งที่ระยะที่ 2 ไม่ได้แตะเลย
| ตัวชี้วัด | ก่อนปรับ M (SD) | หลังปรับ M (SD) | เปลี่ยนแปลง | Cohen's dz |
|---|---|---|---|---|
| เวลาเดิน (นาที) | 8.21 (2.14) | 5.42 (1.87) | −34% | 1.38 |
| จำนวนครั้งที่เดินหลง | 2.17 (0.83) | 1.13 (0.54) | −48% | 1.26 |
| เวลาลังเล (วินาที) | 14.30 (4.12) | 7.80 (2.87) | −45% | 1.31 |
| ความมั่นใจเชิงพื้นที่ (1–5) | 3.12 (0.71) | 4.38 (0.62) | +40% | 1.44 |
| ความอ่านง่ายของป้าย (1–5) | 3.45 (0.68) | 4.51 (0.55) | +31% | 1.37 |
| คู่สี / ค่าที่แบกข้อมูล | ก่อนปรับ | หลังปรับ | + Inclusive | เกณฑ์ AA |
|---|---|---|---|---|
| เหลือง ↔ ขาว (ขอบเขต) | 1.40:1 | 1.40:1 | 7.79:1 | 4.50:1 |
| กรมท่า ↔ ดำ | 1.50:1 | 1.50:1 | ไม่มีสีดำ | 4.50:1 |
| ตัวอักษรบนพื้นเหลือง | 11.68:1 | 11.68:1 | 7.79:1 | 4.50:1 |
| ขาวบนกรมท่า | 10.89:1 | 10.89:1 | 10.89:1 | 4.50:1 |
| ช่องไฟตัวอักษร (tracking) | −0.13 em | −0.13 em | +0.025 em | ≥ ความหนาเส้น |
| ระยะมอง | ความสูงตัวอักษรขั้นต่ำ | ใช้กับป้ายประเภท |
|---|---|---|
| 3 ม. | 15 มม. | ป้ายระบุห้อง |
| 6 ม. | 30 มม. | ป้ายบอกทางในทางเดิน · ชานพักบันได |
| 12 ม. | 60 มม. | ป้ายไดเรกทอรีชั้น · จุดตัดทางเดิน |
| 20 ม. | 100 มม. | ป้ายตั้งพื้น / ระบุอาคาร |
ตัวเลขระยะที่ 1 → 2 มาจากการประเมินหลังการเข้าใช้อาคาร (one-group pretest–posttest, n = 40 จากผู้เข้าร่วม 60 คน, สัมภาษณ์เชิงลึก 20 คน, สองระยะห่างกัน 7 วัน) ที่อาคารเรียนรวม 2 ชั้น 2–4 พื้นที่สัญจรราว 2,100 ตร.ม. แต่ละชั้นเข้าถึงด้วยแกนบันได 2 แกน · จริยธรรมการวิจัย SS-TU-EC 186/2567 · ข้อมูลภายในโครงการ อยู่ระหว่างการพิจารณาเผยแพร่ ยังไม่ใช้อ้างอิงเป็นแหล่งตีพิมพ์
เส้นทางในหน้านี้ใช้ผังจริง: ชั้น 2 (ห้อง 2201–2202) → แกนบันได → ชั้น 3 (ห้อง 2301–2305) → ห้อง 2304 · จุดตัดสินใจอยู่ที่จุดตัดทางเดินและชานพักบันไดตามที่ระบุในผลการศึกษา
ค่าความต่างสีคำนวณตาม WCAG 2.1 relative luminance จากสีที่ดูดมาจากแบบป้ายที่ติดตั้งจริง · การจำลองตาบอดสีใช้เมทริกซ์ Viénot–Brettel–Mollon บนปริภูมิ linear RGB · สูตรความสูงตัวอักษร = ระยะมอง ÷ 200 · ระดับสายตาอ้างอิง 1,550 มม. (ยืน) และ 1,180 มม. (นั่งรถเข็น)
ผลของระยะที่ 3 ยังไม่เคยเก็บ — หน้านี้คือเครื่องมือที่จะเก็บมัน การจำลองการมองเห็นเป็นการประมาณเพื่อการออกแบบ ไม่ใช่การตรวจวัดทางคลินิก